Ir al contenido principal

Pedro, dormido e encadeado




Se, quando a nave de Pedro bordea os abismos, parecese que o piloto está a dormir ou que manobra temerariamente, non imos tremer. Para salvarmos as situacións máis perigosas, posuímos o medio seguro da oración, da que o santo sacrifício da Misa é o corazón.
O dito vem inspirado polos comentarios que se fan, en El año litúrgico, a festa dos Santos Apóstolos Pedro e Pablo.

Na Misa de hoje lese o relato que recolhem os Feitos dos Apóstolos, sobre o encadeamento e prison de Pedro por Herodes Agripa: Pedro no cárcere, dormido e encadeado.
Hoje também vemos a Pedro conducir a Igreja coma se estivese dormido e encadeado. Parece ignorar as estragas que a ameazam, e non é ja que a meta nas complicadas liortas políticas, sinón que mesmo a fai surfear em ondas que a empuxam a baixios doutrinais.
A pesares das chamadas á responsabilidade que alguns fan, non podemos ignorar as derrotas que alguns pastores proponhem, nem podemos deixar de oir o silencio da maioria deles. Somos ovellas, non borregos. Temos os pés no chan, olhos na cara e a cabeza enriba dos ombreiros. Non se pode negar o evidente, nem deixar de advertir os riscos. Veneramos ao Papa, o que significa que lhe oferecemos a nosa máxima consideración e respeto, porque non hai dignidade maior que a súa sobre a terra. Pero non temos por que sermos papiáns.
O relato dos Feitos continua, -como é conhecido-, explicando que a comunidade, numerosa, permanecia unida orando polo que parecia un imposible: a liberación do Apóstolo. Nós igual. Non somos nós quem para decidirmos os tempos ou os médios de arranchar o que non nos compete.  O que si nos corresponde é orar, com N.S. Jesus Cristo, no santo Sacrificio da Misa. E arranchar o noso.

Entradas populares de este blog

Por qué la Misa tradicional (1)

Una pregunta que debe ser respondida. En la actualidad, en el Reino de Galicia, se celebra la Misa tradicional con cierta regularidad, -que sepamos-, en tres localidades, o eso se pretende. Contestar a la pregunta de por qué se celebra, es una justificación de nuestra asistencia, una reafirmación de nuestro compromiso y una invitación a sumarse al acontecimiento, éste sí el más grande que vieron los siglos.  

Declaración de intencións

Un texto magnífico de John Senior. Este señor se murió en 2004. Fue profesor de Literatura en la Universidad de Kansas. Escribió un libro memorable: La restauración de la cultura cristiana. Unos argentinos arrojados y luchadores lo publicaron en la editorial Vórtice. Supongo que en buena parte el texto es fruto de su experiencia docente. En la Universidad de Kansas puso en marcha un programa sobre Historia de la Literatura que tuvo unos resultados sorprendentes tanto de éxito de asistencia como de frutos espirituales de conversión, verdaderamente inimaginables. Natalia Sanmartín, escribió una presentación del libro y en ella refiere algunas de aquellas experiencias. El texto es magnífico. Es nuestro programa. 

Andar a velas vir ou ir ao miolo

Joseph Shaw, presidente da Latin Mass Society , profesor de Filosofía en St. Benet’s Hall, abordou, na jornada de estudos sobre “Novo e Velho Modernismo. Raices da crise da Igreja”, celebrada em Roma o pasado 23, o problema de como defenderse hoje ante os constantes ataques a Fe católica com que nos desexuamos todos os días. Aquí recolhemos só o primeiro dos seus apontamentos.